Welkom op deze site!

Bestel meteen hier het boek.

"Anatomie van het gevoel" is de titel van het dagboek van de co-assistent Alexander van Es (pseudoniem), wat in de medische wereld veel commotie veroorzaakte. Als best verkochte literaire debuut werd het boek bekroond met "het Gouden Ezelsoor". Een hele generatie artsen is met dit dagboek vertrouwd geraakt maar nog steeds is de kritiek niet verstomd.

Tijdens de publicatie van dit dagboek als serie in "Medisch Contact", het weekblad van de KNMG, en ook hierna nam de kritiek dusdanige vormen aan, dat de auteur na het behalen van zijn bul besloot om de medische wereld voor gezien te houden en filosofie te gaan studeren. Ook een aantal medestudenten had erg veel moeite met het dagboek, hetgeen tot uiting kwam in pestgedrag.

De schrijver van het dagboek keerde echter toch weer terug naar de geneeskunde, volgde de beroepsopleiding tot huisarts en vestigde zich samen met zijn echtgenote als huisarts. Na ruim 18 jaar was hij om medische redenen genoodzaakt om zijn werkzaamheden als huisarts te stoppen. Naast zijn medische werk was hij ook op meerdere - vooral culturele - gebieden actief.

Aangeslagen door de forse kritiek op "Anatomie van het gevoel" besloot de auteur om nooit meer onder dit beladen pseudoniem te schrijven. Maar onder andere pseudoniemen en zijn eigen naam schreef hij nog wel een aantal boeken, over o.a. zijn werk als huisarts. Het doel was en bleef een beschrijving van de alledaagse realiteit in de praktijk. 

Circa tien jaar geleden besloot de auteur om dezelfde praktijkwerkzaamheden ook vanuit uiteenlopende perspectieven in korte beschouwingen te benaderen. Hierbij schrok hij niet terug om over onderwerpen te schrijven, waarop in de medische branche een taboe lag. De kritiek op wat hij verwoordde is nooit verstomd en stak af en toe fel de kop op.

In 2000 werd de auteur achter zijn rug om en zonder dat er ook maar één concreet voorbeeld van een falende patiëntenzorg kon worden gegeven bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg aangeklaagd door een collega, die in een brief over de auteur schreef: "De emoties welke hij beleeft en telkens weer uitgebreid verwoord aangaande zijn lotgevallen in de huisartsenpraktijk zijn voor mij oninvoelbaar en een signaal van verkeerde beroepskeuze".

Voordat de auteur wist, waarvan hij precies werd beticht, startte de Inspectie met een onderzoek. Ofschoon na zeven maanden bleek dat de melding ongefundeerd was, bleef er een zekere verdenking op de auteur rusten. Ondanks het feit dat de klager in verband met zijn melding tweemaal tuchtrechtelijk werd veroordeeld en ondanks een rapport van de Nationale ombudsman, waaruit bleek dat de Inspectie bij het onderzoek op zes onderdelen niet behoorlijk had gehandeld, werd de auteur tot nu toe achtervolgd door de negatieve gevolgen van de melding.